Montevideo

sierpnia 01, 2015

Będąc w Argentynie uświadomiłam sobie, że spełniam kolejne drobne marzenia nie zdając sobie z tego sprawy. Ucząc się w szkole geografii, człowiek skupia się na jednych rzeczach bardziej, na drugich mniej. Są takie nazwy, które od razu się zapamiętuje jak i również takie, które mimo szczerych chęci nie idzie przyswoić. Pamiętam to jak dziś, że właśnie La Plata była dla mnie intrygująca i przyciągająca w swoim brzmieniu. Pamiętam również, że jako dziecko powiedziałam sobie beztrosko „Kiedyś się tam wybiorę.”

Jak tak dalej wszystko będzie się realizowało, to będę wysyłać kartki z Kiribati.

Nie tylko się tam wybrałam, ale również przepłynęłam La Platę w poprzek. Wcale się nie dziwię, że Magellan podczas swojej podróży dookoła świata, przez przypadek zagubił się właśnie w tym miejscu. Rzeka wcale przypomina rzeki, a wielkie morze lub nawet ocean. Podróż z Buenos Aires do Urugwajskiego Montevideo trwała nieco ponad 2 godziny. Nigdy się nie interesowałam tym krajem a jedyną rzeczą, jaką o im wiedziałam, była nazwa stolicy, którą w miarę łatwo szło zapamiętać ucząc się na egzamin z Geografii Politycznej Świata. Zwiedzaliśmy obszary przybrzeżne, czyli co za tym idzie, tereny zamieszkujące przez bogatszych ludzi. Nie ukrywam, że kurort jest piękny, palmy zjawiskowe, plaże kilometrowe a zima jak nie zima. Udało nam się trafić w idealną ciepłą, słoneczną pogodę (28ºC!), co nie jest takim częstym zjawiskiem w tej porze roku. Tak jak w Buenos Aires narzekałam na zimno, tak w Montevideo wystawiałam twarz na słoneczko. Wiadomo, że na tych szerokościach geograficznych w zimie trzeba sobie podarować puchową kurtkę i kalesony, ale nie ukrywam, że szalik i rękawiczki się czasami przydają, szczególnie takiemu zmarzluchowi jak ja.

Piękne wybrzeże, ciągnące się kilometrami. Tak właśnie zapamiętałam to miasto. Główne drogi usytuowane tak, że można podziwiać ocean przez całą podróż. Montevideo wygląda bardzo europejsko. Nie kręci się tu dużo ludzi. Milion w stolicy, cały Urugwaj ma ich tylko 3 razy więcej. Mi pasuje taki klimat bardziej niż gigantyczne zatłoczone Buenos Aires. Ciekawa tylko jestem jak to wszystko wygląda, kierując się bardziej na północ, ale to niestety nie tym razem. Zabawny był dla mnie fakt, że po przekroczeniu granicy i wylądowaniu w innym kraju, nadal używa się tego samego języka. Myślę, że zaciera to odrobinę taką różnorodność i indywidualność tych regionów, no ale cóż, przynajmniej coś rozumiałam.

Nie kupiłam mate, bo nie opłacało mi się wymieniać pieniędzy a podobno to właśnie z tych rejonów jest najlepsza. Myślałam, że Argentyńczycy mają hopla na jej punkcie, ale to jednak Urugwajczycy pobijają tych pierwszych. I to trzykrotnie.